تبليغاتX
تِیسه

او اولا ایجوری نبودُم. فقط بعضی وختا میرفتم تو فکر. یه  یکی دو

 

  دیقه ای . خو همه میرن تو فکر تازه به ساعت ام میکشه. برا همی

 

مونم زمانش بردُم بالا ولی خودوم حواسُم نبود. مثلا ٌ تو تاکسی

 

مینشسُم. ده تا ایسگاه اوور تر پیاده میشدُم . خو خیلیا مث مو بودن .

 

همی راننده ام حواسش نبود مو تو مسیری که گفتم پیاده نشدُم.

 

خو حتما ً اونم تو فکر بوده. ولی هر روز بدتر میشد. تا یه

 

روزاِشتبایی رفتم در خونه ننه رضا اینایه بجای در  خونه خودمون

 

زدُم و بزور میخواسُم برُم تو. بعدام که جریانه جورابام پیش اوُمد،که

 

هرچی میگشتم پیداشون نمیکردُم و آخر سرم مجبور شدُم پام بدون

 

جوراب بکنم تو کفش و برم بیرون .ولی بعد که برگشتم جورابایه تو

 

یخدونه یخچال پیدا کردم، که شده بودن مث چوق.

 

حالا هم خو دیگه تو کوچه و خیابون، تو ماشین شروع میکنم با

 

خودوم حرف زدن بعد یهو متوجه میشوم و دور برم نیگا میکنم ببینم

 

کسی حواسش به مو بوده یا نه،یه خورده ام خجالت میکشم ،ولی

 

چیکار کنم، دکترم رفتم فایدای نداش . دیدم تنا راش اینه که یه

 

بلوتوث بخرم بذارم رو گوشم که اگه کسی دید دارم با خودم حرف

 

میزنم حداقل سه نشه.

+ نوشته شده توسط کامبیز |

                                                       

                        

                           هوَجَمیل

خداوند زیبایی جهان را دو قسمت نمود . نیمی از آن را نیم کرد،نیمی به

یوسف داد نیمی به مادرش و نیم دیگر را بین تمام مردم دنیا تقسیم نمود .

پس زین میان سهم من و تو چه بود؟ به چه اندازه ؟ 

...وخداوند نبوت را از خاندان یوسف برچید بواسطه کبری که بر پدر ورزید . 

چه سخت است آزمون خداوند وقتی که بر گزیده باشی و چقدر بزرگ است

                 او                                                                              

                                          
                                                                                                                                                                            


 

+ نوشته شده توسط کامبیز |

هر طور بود قبل از مراسم خودمون رو رسوندیم.!

دارالرحمه شیراز هر چند خیلی بزرگ نیست ولی اگر بخوای قبر کسی رو پیدا کنی حتما ً به راهنما و آدرس احتیاج داری.بعد از کلی جستجو پیر مردی رو دیدیم که عکس استاد دهداری رو روی دست بلند کرده بود تا اونایی که باید بتونن مزار مرحوم حمید برمکی رو پیدا کنن. بزرگ داشت دهداری و سالروز درگذشت حمید برمکی حال هوایی داشت.کسانی بر مزار حاضر بودند که من فقط اسمی ازشون شنیده بودم و حالا از نزدیک با اونا برخورد میکردم. آدمهایی که موی نقره ای اونا زیر آفتاب کم رمق پاییزی حکایت ازگذشت روزگار داشت.پیرمردهایی که بزرگی نام آبادان همیشه روی دوش اونا بوده و آبادان با بودن اونا آبادان بود و  این شهر به وجودشون افتخار میکرد...

خیلی ها رو میشناختم. دکتر بیژن کهزاد ،بابا خان محقق زاده، مهندس حمید راهدار(استاد دانشگاه)، کاظم دریساوی، ایرج دهداری( برادر مرحوم دهداری) ، عباس جوکار ، لطیف و محمد سعدونی، نریمانی ، هاتفی ، وطنخواه ، تقی مجاهد، اکبر کیا و .....

 و خیلی ها که دوست داشتم بشناسمشون. پیرمردهای دو تیم کارگر و شاهین آبادان، کسانی که  اخلاق، دوستی و انسانیت رو ملاک زندگی و ورزش قرار داده بودند.کسانی که به تنهایی یک تیم بودند و هر کدام به تنهایی با تمام بازیکنان خمیر مانند امروز  برابری میکردند.چه زیبا دور هم جمع شده بودند و همدیگر رو در آغوش میگرفتند ...

...شهری بود اینجا

چه زیبا گفت دریساوی از دهداری و برمکی و زیبا تر حمید راهدار از آبادان و چه درد ناک بود یاد در گذشتگان و نامداران این خطه. و ای کاش میشد پای خاطرات تک تک این بزرگان نشست.بزرگانی که حتی دور از شهر خود به عشق آن زندگی میکنند.

آری به راستی آبادان اینجا بود با سروده تقی مجاهد

 


یاد دوران قشنگ کودکی                   گل ببارد بر مزارت برمکی

بعد فخرویان و پرویز عزیز                بر مزار برمکی اشکی بریز

شاعری دروازه بان بود آن زمان         بک او جاسمیان بود آن زمان

درمیان این همه نام آوران                 شیر مردی بود پرویز جوان

دوستان را جمع میکرد دور هم           نام پرویز بود و یک باشگاه جم

درگراند شاپوری پرویز پاپتی             در هوای گرم و شرجی لعنتی

اول از آنها پرویز میدوید                 سختیها را بادل و جان میخرید

بعد میشد نوبت بازیکنان                  دست جمعی میدویدند بی امان

با همه بازیکنانش دوست بود            در حقیقت مرد انسان دوست بود

دوست و هم بازی او کهزاد بود         تا که پرویز بود او هم شاد بود

بعد پرویز ورزش ماغم گرفت            قامت دکتر از آنرو خم گرفت

اسوه اخلاق و پایمردِ شرف              راست رو تا روشنایی و هدف

با ستم کاری و ظلمت در ستیز           فخر میهن بود پرویز عزیز

سایه های خاطرات جاودان               درمیان زاهدان و عابدان

شهر آبادان عزیزت داشتند               نیک فرزند خودش انگاشتند

نام پرویز تا ابد پاینده است               تا شما هستید پرویز زنده است

چند سالی است که رفت از بین ما       آفرین بر رسم و این آیین ما که منظوربزرگداشت ان دوعزیز  بود  

 


 


 


+ نوشته شده توسط کامبیز |