از کجا آمده ای؟

               ... دور؟            ... نزدیک ؟

....میگویند خاکش گیراست!

                                  فرقی نمیکند از کجا آمده باشی.

ارزشت را کار مشخص میکند.

کار جوهر مرد است اگر از جان و دل باشد...

                               از جان مایه که بگذاری

                                                            استوار میشوی، میمانی، ریشه میدوانی

گرمی و گیرائی خاک به تو بستگی دارد.

اگر ریشه داشته باشی درآن، تغذیه ات میکند .

                                                     از جان خودش به تو میبخشد و تو میشوی او

                                                                                               خود خاک

برای همین گرمی اش                                                                 

را احساس میکنی، گیرایش را

ریشه ، هزاران ریشه...

                         این خاک دیگر تکان نمی خورد.

                                                                ...و تو نیز

حتی اگر تنه ات را قطع کنند و نهالت را جای دگر بکارند

.                                                                  باز ریشه ات اینجاست

                                                                   باز از همین جا جان میگیری.

                                                                  از خاک

                                                                  از اینجا ....... آبادان.

نخلهایت را میبوسم که دست دعای پسرانم است

و نهر هایت که گیسوی پر چین دخترانم

زمینت را بوسه میزنم که پیشانی تفدیده پدرم است

و هوایت عطر یاد مادرم....

                                 وتو را در اغوش میگیرم، شهرمن                                 زیرا همیشه بامنی

علت چه بود که عرصه بر تو تنگ شد و مملکتی به ان آراستگی از دست دادی؟

گفت:

                                    کارهای بزرگ به مردم کوچک واگذار کردم و

 کارهای کوچک به مردان بزرگ. ادمهای کوچک از انجام کارهای

 بزرگ عاجز ماندند و افراد بزرگ از انجام کارهای کوچک عار داشتند

 و از این رو هر دو کار تباه شد. نقصان به ملک رسید و کار لشکر

 وکشور رو به فساد گذاشت.